Παγκόσμια ημέρα κατά της Δουλείας

Από το 1949, η 2^α Δεκεμβρίου έχει καθιερωθεί από τον ΟΗΕ ως Παγκόσμια Ημέρα για την Εξάλειψη της Δουλείας.

Η δουλεία δεν είναι μόνο ένα ιστορικό φαινόμενο, αντικείμενο έρευνας κάποιων επιστημόνων ή μάθημα ανθρωπογνωσίας, είναι η κατάσταση που συνεχίζει να καταρρακώνει την  ανθρώπινη υπόσταση, σε μια κοινωνία που θέλει να αγνοεί ή γνωρίζει και σωπαίνει σαν να μην την αφορά.Στο πέρασμα των αιώνων και παρά τους αγώνες που έχουν δοθεί, η δουλεία δεν έχει εξαλειφθεί μέχρι σήμερα.   

Ζούμε σε ένα κόσμο που μαστίζεται από τη δουλεία και τις πρακτικές της. Η ίδια η ανθρώπινη υπόσταση υποτιμάται και εκατομμύρια άνθρωποι υποβάλλονται σε ένα απάνθρωπο τρόπο ζωής.  

Δουλεία είναι ο εξαναγκασμός σε έργο χωρίς πληρωμή με την απειλή σωματικής ή ψυχολογικής βίας.

Σύμφωνα με στοιχεία της Unesco, περισσότεροι από 27 εκατομμύρια άνθρωποι στον πλανήτη ζουν υπό συνθήκες σκλαβιάς.

Μια από τις σύγχρονες μορφές δουλείας είναι η παιδική εργασία: Σύμφωνα με στατιστικά στοιχεία διεθνών οργανισμών, πάνω από 73.000.000 παιδιά, ηλικίας 10-14 ετών, είναι αναγκασμένα να εργάζονται για ελάχιστη ή καθόλου αμοιβή ενώ δεν λαμβάνουν, στην συντριπτική τους πλειοψηφία, την μόρφωση ή τις ανέσεις που απολαμβάνουν συνομήλικοί τους.

Η σεξουαλική δουλεία (trafficking): Η σεξουαλική εκμετάλλευση του θύματος από ένα άτομο, η αναγκαστική εκπόρνευση, η πώληση για γάμο κ.λ.π. Αν και απαγορευμένη παγκοσμίως, η  σεξουαλική δουλεία εξακολουθεί να είναι ένα είδος εκμετάλλευσης του συνανθρώπου που σημειώνει σταθερά άνθιση, με τις εκτιμήσεις για τα θύματα ετησίως να κινούνται από μερικές εκατοντάδες χιλιάδες, έως δεκάδες εκατομμύρια. Η αναπτυγμένη Ευρώπη δέχεται την εισροή γυναικών από τα ανατολικά κράτη της ηπείρου, οι οποίες μεταφέρονται και ζουν σε συνθήκες δουλείας. Μόνο στο Ισραήλ εισάγονται περίπου 3.000 γυναίκες ετησίως και εκπορνεύονται. 

Η διακίνηση των λαθρομεταναστών: Οι διακινητές, στις περισσότερες περιπτώσεις, εκμεταλλεύονται την δυστυχία των μεταναστών (οι περισσότεροι προέρχονται από εμπόλεμες χώρες) και τους υπόσχονται ότι θα τους βοηθήσουν να βρουν μια καλύτερη τύχη σε κάποια χώρα της Ευρώπης, μεταφέροντάς τους έναντι αδρής αμοιβής.

Η δουλεία λόγω καταγωγής: Σε ορισμένες χώρες, κυρίως της Αφρικής, ακόμη και σήμερα, η ιδιότητα του σκλάβου μπορεί να περάσει από τη μία γενιά στην άλλη, φτάνοντας σε βάθος αιώνων. Μπορεί ο σκλάβος να είχε κάποιο χρέος για το οποίο υποθήκευσε τον εαυτό του και την οικογένειά του, ή απλά να είχε την ατυχία να γεννηθεί στην κάστα των δούλων. Τα θύματα αυτής της μορφής δουλείας υπολογίζονται στα 4.000.000 περίπου παγκοσμίως.

Η καταναγκαστική εργασία: Περίπου 13 εκατομμύρια άτομα παγκοσμίως εξαναγκάζονται με κάποιο τρόπο να εργαστούν για όφελος τρίτου, με ελάχιστη ή και καθόλου αμοιβή και συνήθως υπό απειλή βίας για τους ίδιους ή τους οικείους τους. Υπολογίζεται δε ότι αποφέρουν οικονομικά κέρδη ύψους περίπου 32 δισεκατομμυρίων δολαρίων ετησίως.

Σύγχρονοι σκλάβοι: Οι εργαζόμενοι στα ορυχεία στο Κονγκό, ή οι κεραμοποιοί στο Νεπάλ, τα παιδιά στο Μεξικό που παράγουν παπούτσια φίρμες, τα παιδιά της Ινδίας που δουλεύουν στους αργαλειούς, παιδιά της Αφρικής που δουλεύουν στα αδαμαντωρυχεία ή της Νοτιοανατολικής Ασίας που «χρησιμοποιούνται» για τη συλλογή γαρίδας ή για να ικανοποιούν αρρωστημένα ένστικτα διεστραμμένων Ευρωπαίων.

Οι μετανάστες της Μανωλάδας και της Βαϊνιάς ή της Ισπανίας (Costa Del Sol) όπου καλλιεργούνται λαχανικά για τις αγορές της κεντρικής Ευρώπης, δουλεύουν για ελάχιστα χρήματα και απολύονται όποτε αποφασίσει ο εργοδότης με αφορμή το γεγονός ότι οι περισσότεροι δεν έχουν χαρτιά, πράγμα που διευκολύνει την εκμετάλλευσή τους, ενώ ταυτόχρονα οι τελευταίοι, αποτελούν εξιλαστήρια θύματα για τους ντόπιους πληθυσμούς οι οποίοι αντιμετωπίζουν την σκληρότητα της ανεργίας.

Σύγχρονοι σκλάβοι και οι μετανάστες που με οποιοδήποτε μέσο καταφέρνουν να μπουν στη χώρα μας «κυνηγώντας το όνειρο» της Ευρωπαϊκής ευημερίας και καταλήγουν δέσμιοι της συνθήκης του Δουβλίνου ΙΙ ή της Σένγκεν σε στρατόπεδα συγκέντρωσης όπως αυτό το κολαστήριο της Αμυγδαλέζας.