Κυριακή 9 Φεβρουαρίου 2014

Συνέλευση Συνδέσμου Υπαλλήλων Ξενοδοχείων Ν. Λασιθίου


Δεν καταφέραμε ως τώρα να ανακόψουμε καμιά άρση συλλογικών συμβάσεων, μείωση μισθών ή κατάργηση δώρων…
 
Αντίθετα ζούμε κάθε μέρα στο πετσί μας την βίαιη επίθεση στο πενιχρό εισόδημά μας… χαράτσια, ληστρικές αυξήσεις τιμολογίων ΔΕΚΟ, επιθέσεις της Εφορίας στους λογαριασμούς μας, απειλή κατάσχεσης 1ης κατοικίας…
Από την άλλη τα καταναλωτικά αγαθά ανεβαίνουν όλο και ψηλότερα, λες και έγιναν άγγελοι κι απόκτησαν φτερά…

Πόσοι από μας είχαμε τη δυνατότητα θέρμανσης τον φετινό χειμώνα?

Πόσοι πληρώνουν εμπρόθεσμα τις υποχρεώσεις τους?

Πόσοι από μας ψάχνουμε τα ψιλά στις τσέπες μας ή στον κουμπαρά των παιδιών μας για ψωμί και γάλα?

Πόσα παιδιά δεν διέκοψαν τις σπουδές τους επειδή οι γονείς αδυνατούν να τα στηρίξουν, πόσα αναγκάζονται καθημερινά να γίνουν μετανάστες ή πόσα απλά δεν έχουν κίνητρα να συνεχίσουν?
Οι μεμονωμένες
κλαδικές κινητοποιήσεις ή οι μονοήμερες απεργίες της ΓΣΕΕ και της ΑΔΕΔΥ είναι αδύνατον να αναχαιτίσουν μιας τέτοιας σφοδρότητας Κυβερνητική επίθεση.
Είναι πλέον ξεκάθαρο πως η κοινωνική παγωμάρα θα σπάσει μόνο μ’ ένα κοινωνικό ξέσπασμα, το οποίο αν είμαστε τυχεροί θα ξέρει προς τα πού να στοχεύει.
Μέσα σ’ αυτή την παγωμάρα ευτυχώς έχουν προκληθεί μερικά αξιόλογα ρήγματα από μεμονωμένους εργατικούς αγώνες που δείχνουν πως υπάρχουν άνθρωποι που αντιστέκονται και διεκδικούν να ζουν και να εργάζονται με αξιοπρέπεια. 
Ίσως ακούγονται εξτρεμιστικά συνθήματα όλα αυτά και μερικών τα αυτιά σίγουρα ενοχλούνται…
Όμως όποιος πει πως «εμένα αυτή η υπόθεση δεν με αφορά» συγχωρέστε με που θα το πω, αλλά είναι εκτός τόπου και χρόνου.
Χρειάζονται τρία πράγματα για να κάνουμε ένα δυναμικό εργατικό αγώνα που μπορεί να έχει θετικά αποτελέσματα:
 1ον Να υπάρχουν εργαζόμενοι που θέλουν να διεκδικήσουν αυτά που δικαιούνται

2ον Να υπάρχει ένα ακηδεμόνευτο πρωτοβάθμιο σωματείο και

3ον Να υπάρχουν κινήσεις αλληλέγγυων που να βγάλουν αυτό τον αγώνα από το τέλμα και να του προσδώσουν μια ιδιαίτερη κοινωνική δυναμική.

Κανένας εργαζόμενος μόνος του στη απεργία ή με την απόλυση στο χέρι και χωρίς αποζημίωση.

Κανένας κλάδος μόνος του στη γενικευμένη επίθεση που δεχόμαστε στο εισόδημά μας στα κεκτημένα μας και στην αξιοπρέπειά μας.

Πρώτο μέτωπο της μάχης είναι ο χώρος της δουλειάς μας, το σπίτι μας, οι φίλοι μας… ας

ζυμωθούμε πρώτα μεταξύ μας και να δούμε προς τα πού θέλουμε να πάμε.

Το ζητούμενο δεν είναι να έχουμε ένα μισθό πείνας που να μην μας φτάνει να βγάλουμε το μήνα, να αναγκαζόμαστε να κόβουμε το φροντιστήριο από τα παιδιά μας ή να μην έχουμε να τους δώσουμε λίγα χρήματα για το κουλούρι τους στο διάλειμμα.

Θέλουμε ανθρώπινη και αξιοπρεπή δουλειά, όχι έτσι όπως έχει καταντήσει να είναι δουλεία!

Πρέπει να διεκδικήσουμε τα δικαιώματά μας!

Το σωματείο υπάρχει για να μελετά, προάγει και προστατεύει τα οικονομικά, επαγγελματικά και κοινωνικά συμφέροντα των μελών του και γενικότερα του κλάδου, καθώς και την υπεράσπιση των δίκαιων αιτημάτων και των δημοκρατικών ελευθεριών  (άρθρο 3.1) του καταστατικού σας.

Θεωρώ όμως ότι ο τρόπος που χειρίζεστε τα δικαιώματά μας, μόνο προς όφελός μας δεν είναι!

Στην κοπή της πίτας ο Πρόεδρος του Εργατικού Κέντρου βροντοφώναζε πως «Ξενοδοχεία δεν ανοίγουν χωρίς υπογραφή Συλλογικής», δεν μας είπε όμως ποια Συλλογική στηρίζει, εκτός αν οι «κορώνες» του ήταν επικοινωνιακές….
Θεωρώ αδιανόητο οι εκλεγμένοι «εκπρόσωποί μας» αντί να διεκδικούν και να προασπίζουν τα συμφέροντα των εργαζόμενων, να ρίχνουν «δώρα στην ποδιά της εργοδοσίας» την κατάργηση του πενθήμερου και να ζητούν τριετή ισχύ της σύμβασης, να σας θυμίσω και την κατάργηση του 8/ρου  στην Εθνική Συλλογική… η οποία υπογράφηκε από «συνδικαλιστές» υποστηρικτές του κεφαλαίου και κυρίως καλύπτει τους εργαζόμενους στα μεγάλα αστικά κέντρα σε 12/μηνη βάση.

Αντίθετα εμείς δουλεύουμε - οι πιο τυχεροί - 6 μήνες για να ζήσουμε 12!

Οι εργοδοτικές εισφορές τις οποίες περί πολλού επικαλούνταν οι ξενοδόχοι, μειώνονται κατά 3,9% με αποτέλεσμα τα 7,13 δις που πλήρωσαν πέρσι να κατέβουν στα 6,3 δις.

Η διαφορά των 805 περίπου εκατομμυρίων, πού θα πάει? 

Μπορώ εύκολα να συμπεράνω… ξενοδοχείο της περιοχής εξοικονόμησε 1 εκατομμύριο ευρώ από τις περικοπές μισθών του προσωπικού του…

Για να μην μακρηγορώ, δεν θέλω να σας κουράζω, σταθείτε στο ύψος των περιστάσεων και στηρίξετε αυτούς που σας εκλέγουν!

Στηρίξτε τα συμφέροντα των εργαζόμενων για να μην σας θυμόμαστε σαν συνδικαλιστές της εργοδοσίας!

Ο Συνδικαλιστής ΔΕΝ διαπραγματεύεται!

Διεκδικεί, αγωνίζεται και κερδίζει!

Στην αντιπροσωπεία του ΠΑΜΕ που ήλθε να σας δει, δεσμευτήκατε προφορικά ότι θα υποστηρίξετε αύξηση ύψους 10%, κρατείστε το λόγο σας!

Επιμένουμε και διεκδικούμε υπογραφή Συλλογικής Σύμβασης   
στα επίπεδα αυτής του 2010!





Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου