"Διετή κλαδική σύμβαση με μηδενική αύξηση στους βασικούς μισθούς το 2014 και αύξηση 1% το 2015 υπογράφουν τη Δευτέρα το μεσημέρι η Πανελλήνια Ομοσπονδία Ξενοδόχων και η Ομοσπονδία των εργαζομένων του κλάδου.
Η νέα συμφωνία αφορά 130.000 εργαζόμενους και υπογράφεται στο...παρά πέντε της λήξης της κλαδικής σύμβασης (έληγε στις 31Δεκεμβρίου).Οπως δήλωσε στην "Ημερησία" ο εκπρόσωπος της ΠΟΞ Γιάννης Ρέτσος, η συμφωνία αυτή επιβεβαιώνει στην πράξη τόσο την απόφαση να παραμείνει "ζωντανός" ο θεσμός της κλαδικής σύμβασης (σε αντίθεση με ό,τι συμβαίνει στους περισσότερους κλάδους της οικονομίας) όσο και τις προοπτικές ανάπτυξης, μετά την κάμψη και τη σταθεροποίηση που τελικώς επιτεύχθηκε (η προηγούμενη σύμβαση είχε προβλέψει μειώσεις μισθών κατά 15%).
Η επόμενη κλαδική σύμβαση που αναμένεται να υπογραφεί θα είναι,
εκτός απροόπτου, στο εμπόριο καθώς η ΕΣΕΕ, η ΓΣΕΒΕΕ και η Ομοσπονδία Ιδιωτικών Υπαλλήλων, παρά την "εκπνοή" του χρόνου διαπραγμάτευσης και της ισχύος της σύμβασης από το... Νοέμβριο, συμφώνησαν (με νέο "υπόσχετικό") να συνεχίσουν τις μεταξύ τους διαβουλεύσεις στις αρχές του 2014".
Το βρώμικο παιγνίδι στις πλάτες των εργαζόμενων στον κλάδο συνεχίζεται...
Μέχρι τώρα, η πλειοψηφία των ξενοδοχοϋπαλλήλων αντιδρούσε ή όχι σε
όλα τα παραπάνω, ανάλογα με την εργασιακή του σχέση, την οικονομική ή
οικογενειακή του κατάσταση.
Ο μόνιμος πάλευε να κρατήσει τη δουλειά και γι’ αυτό έκανε καθημερινές υποχωρήσεις, μην τυχόν και καταλήξει ημιαπασχολούμενος ή άνεργος.
Ο ημιαπασχολόυμενος με την ελπίδα ότι κάποια στιγμή θα δουλέψει 8ωρο, έκανε απλήρωτες υπερωρίες.
Ο εποχικός με την προσδοκία ότι θα τον καλέσουν και την επόμενη σεζόν δεν έβγαζε άχνα για το μαρτύριο της εντατικοποίησης, 5 μήνες χωρίς ρεπό.
Ο εξτρατζής με την αγωνία να χτυπήσει το τηλέφωνο και να βρει μεροκάματο σε ένα από τα τόσα ξενοδοχεία που παρακάλεσε για μιας μέρας δουλειά.
Η συναδέλφισσα από το δουλεμπορικό με την ψευδαίσθηση πως θα γίνει μόνιμη, κάνει μέσα σε μια μέρα όσα θα έκανε σε τρεις (10/ωρη και 12/ωρη απλήρωτη δουλειά σε καθημερινή βάση)...
Όμως οι οικογένειες όλων μας ζουν με τις ίδιες ανησυχίες.
Τα παιδιά μας βιώνουν τα ίδια αδιέξοδα.
Τα περισσότερα έχουν παραπάνω από ένα πτυχία για τα οποία στερηθήκαμε σχεδόν τα πάντα.
Έχουμε στην οικογένειά μας αδέρφια, γονείς, παιδιά, ανέργους, ή σε οποιαδήποτε από τις παραπάνω κατηγορίες.
Κανείς δεν μπορεί να ισχυριστεί ό,τι δεν ήξερε τι επικρατούσε χτες, ή ότι δεν ξέρει τι γίνεται σήμερα.
Πουλάμε την εργατική μας δύναμη, παράγοντας όλο τον πλούτο, από τον
οποίο παίρνουμε μονάχα το μέρος εκείνο που είναι αναγκαίο για να
επιβιώσουμε (και πλέον τώρα με την κρίση ούτε κι αυτό).
Οι ξενοδόχοι κατ' ομολογίαν τους αύξησαν τα κέρδη τους τη σαιζόν που πέρασε και αναμένεται μεγαλύτερη αύξηση των εσόδων τους την σαιζόν που μας έρχεται.
Και πετάνε οι αφέντες ένα κοκκαλάκι να το μασήσουμε και να τους γλύψουμε με ευγνομωσύνη το χέρι?
Ντροπή σε όσους αναλάβουν το βάρος της υπογραφής μιας τέτοιας εξευτελιστικής συμφωνίας!
Μόνο η δική μας συμμετοχή και δράση μπορεί να ανακόψει την επίθεση που δεχόμαστε, να διασφαλίσει και να διευρύνει τα δικαιώματά μας ώστε η αμοιβή μας να ανταποκρίνεται στην παροχή των προσφερόμενων υπηρεσιών μας και να είμαστε σε θέση επιτέλους να καλύψουμε τις καθημερινές μας ανάγκες.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου