ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑ ΞΕΝΟΔΟΧΟΫΠΑΛΛΗΛΩΝ

ΑΝΟΙΚΤΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ – ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑ ΞΕΝΟΔΟΧΟΫΠΑΛΛΗΛΩΝ

Διαβάσαμε στο φύλλο της - Παρασκευής 5 Απριλίου – της εφημερίδας σας, ότι:

“Εργαζόμενοι και εργοδότες κάθισαν γύρω από κοινό τραπέζι” για “Να συζητήσουν τα προβλήματα που απασχολούν και τις δύο πλευρές”.

Παρακάτω διαβάζουμε την επιθυμία του Προέδρου του συνδέσμου ξενοδοχοϋπαλλήλων πως: “Πρέπει να εξασφαλίσουμε καλή συνεργασία και ειρήνη για να πάμε καλά αυτή η σαιζόν”.

Νομίζουμε πως ήλθε η στιγμή να πούμε μερικές αλήθειες...

Εργασιακή ειρήνη εξασφαλίζουν οι εργαζόμενοι (και όχι οι εργοδότες), που αν και πιέζονται φοβερά – απλήρωτη εργασία πέραν του 8/ρου, μη καταβολή δεδουλευμένων κ.λ.π. - δεν τολμούν να “σηκώσουν κεφάλι” γιατί υπόκεινται σε εκβιασμούς των εργοδοτών για απολύσεις.

Ενοικιαζόμενοι εργαζόμενοι υπάρχουν παντού και η ανικανότητα του επόπτη εργασίας (λόγω πολλών παραγόντων ) ,αφήνει το πρόβλημα να απλώνεται.

Το επάγγελμά μας είναι απαιτητικό. Είμαστε άτυποι πρέσβεις του τόπου μας στη δουλειά μας, αφήνουμε πίσω τα προσωπικά μας προβλήματα και “φοράμε” το καλύτερο χαμόγελό μας για να εξυπηρετήσουμε τους επισκέπτες, που δεν νοιάζονται και ούτε τους ενδιαφέρουν οι ανάγκες μας, αρκεί τίποτα να μην “χαλάσει” τις διακοπές τους.

Ο εργοδότης μας – πλην ελάχιστων εξαιρέσεων – παραβλέποντας τα 10/ωρα ή και 12/ωρα που εργαζόμαστε σχεδόν καθημερινά, το μόνο που τον ενδιαφέρει είναι τα κέρδη που θα βάλει στο ταμείο του.

Εξ άλλου μας θεωρούν αναλώσιμους που εύκολα μπορούν να αντικαταστήσουν με τον φθηνό αλλοδαπό που παρέχει “μαύρη εργασία” και φοβάται να υψώσει ανάστημα για να διεκδικήσει τα αυτονόητα.

Ή πάλι οι θέσεις θα καλυφθούν από βαφτισμένους “μαθητές”...ούτε καν “νέους κάτω των 25 ετών που έχουν διάθεση για δουλειά και φιλοδοξία να χτίσουν καριέρα” όπως περιέγραφε αγγελία γνωστού ξενοδοχείου της περιοχής που είχε δημοσιευθεί προ καιρού...

Δεν είμαστε “απασχολούμενοι” στον τουρισμό!

Είμαστε σκληρά εργαζόμενοι που οι πιο τυχεροί από εμάς έχουμε δουλειά για 6 μήνες και πρέπει όμως να ζήσουμε 12!

Υπάρχουν ξενοδοχοϋπάλληλοι χωρίς κανένα επί πλέον εισόδημα, ούτε ιδιόκτητη κατοικία, μονογονικές οικογένειες με χρόνια άρρωστα παιδιά που καταβάλουν μεγάλη προσπάθεια “να τα καταφέρουν”.

Ρωτήθηκαν ποτέ πώς νοιώθουν όταν αναγκάζονται να σταματήσουν την εκπαίδευση στα παιδιά τους,

όταν δεν τους φτάνει το ταμείο ανεργίας (που κι αυτό κόβεται από του χρόνου) να καλύψουν βασικές ανάγκες

ή όταν πρέπει να απαντήσουν στο μικρό που ρωτά, γιατί μαμά;

Την ίδια στιγμή οι μεγάλο-ξενοδόχοι επί το πλείστον, (τα τρία τελευταία χρόνια) τρίβουν τα χέρια τους, γιατί σταθεροποίησαν ή και αύξησαν τα κέρδη τους, με την μείωση των μισθών μας και την αύξηση των τουριστών, (σύμφωνα με τα νούμερα των αφίξεων στο αεροδρόμιο του Ηρακλείου), οι ξενοδοχοϋπάλληλοι προσπαθούν ,όχι να μη χάσουν μια δίκαιη αμοιβή για το μόχθο τους, αλλά να επιβιώσουν.

Σαν να μην φτάνουν όλα τα παραπάνω, η κυβέρνηση κόβει και το ταμείο ανεργίας τουλάχιστον τα επόμενα 2 χρόνια για το 90% και πλέον των ξενοδοχοϋπαλλήλων.

Το 10% που θα εξακολουθήσει να παίρνει ταμείο είναι τα μεγάλο-στελέχη (σαφέστατα καλύτερα αμειβόμενοι από τον μέσο ξενοδοχοϋπάλληλο) που μένουν χωρίς δουλειά μόνο για 2-3 μήνες.

Βέβαια την απόφαση αυτή της κυβέρνησης την μάθαμε με ένα μήνα καθυστέρηση από την ηγεσία μας και μετά το τέλος της σεζόν (οι ίδιοι αν και την ήξεραν επίσημα πολύ πιο πριν), την αποσιώπησαν, ίσως για να μην διαταραχτεί η εργασιακή ειρήνη (!) ή πάλι γιατί δεν το θεώρησαν απαραίτητο να μας ενημερώσουν!

Οι κυβερνητικοί βουλευτές, υφυπουργοί, υπουργοί είναι αυτοί που όταν έρχονται στον Άγιο Νικόλαο, (διαχρονικά), απολαμβάνουν της φιλοξενίας των ιδιοκτητών και φυσικά υποστηρίζουν τα συμφέροντά τους ως ελάχιστη ανταπόδοση στην προσφερόμενη φιλοξενία τους!

Σίγουρα δεν θα τους δούμε ποτέ στη δική μας παρέα τι κοινό έχουμε άλλωστε..

Πρόκειται για “εργασιακή ειρήνη” με πολλούς νεκρούς μόνο από τη μία πλευρά.

κ. Πρόεδρε του εργατικού κέντρου

κ. Πρόεδρε του συνδέσμου των ξενοδοχοϋπαλλήλων

Με φιλολογικές συζητήσεις με τον Πρόεδρο των ξενοδόχων δεν λύνονται προβλήματα.

Ξεκαθαρίστε τη θέση σας, δεν μπορείτε να είστε και με τους μεν και με τους δε.

Χτυπήστε τη γροθιά στο μαχαίρι και δικαιολογείστε τον τίτλο σας.

Δείξτε μια φορά ότι είστε με τους εργάτες του τουρισμού και όχι με τους εργολάβους του.

Όχι ντροπιαστικές συμμαχίες μαζί τους!

Στη διαμαρτυρία – συνάντηση που είχε προηγηθεί στις 29/3 προτάθηκε ευρύτερο κάλεσμα σε ανοικτή συνέλευση των ξενοδοχοϋπαλλήλων του νομού για την επόμενη Τετάρτη 3 Απριλίου ώστε να ανταλλάξουμε απόψεις, να χαράξουμε μια κοινή πορεία και να συσπειρωθούμε για τα δεινά που έπονται.

Ο Πρόεδρός μας το αρνήθηκε με τη δικαιολογία ότι “επιδόθηκε ψήφισμα στον Αντιπεριφερειάρχη που θα προωθηθεί θεσμικά” και έτσι εξέφρασε την αντίθεσή του.

Όμως την ίδια μέρα (Τετάρτη 3 Απριλίου) συναντιέται με τον Πρόεδρο των ξενοδόχων για “να συζητήσει τα προβλήματα που μας απασχολούν”???

Στην συνάντηση της Τετάρτης παρευρίσκονταν και οι εκπρόσωποι των εμπόρων και επαγγελματιών της πόλης, οι οποίοι όφειλαν να στηρίξουν τους ξενοδοχοϋπαλλήλους υποστηρίζοντας έτσι μια μεγάλη μερίδα συμπολιτών τους, βοηθώντας με τη στήριξή τους στην τόνωση της τοπικής αγοράς.

Αν δεν το έχουν συνειδητοποιήσει οι έμποροι και επαγγελματίες συμπολίτες μας ότι βρισκόμαστε στο ίδιο πλοίο, κρίμα για αυτούς αλλά και για εμάς.

Επίσης θεωρούμε τουλάχιστον ανεπίτρεπτο σε συζήτηση μεταξύ εργοδοτών-εργαζομένων να αποπροσανατολίζει ο πρόεδρος των ξενοδόχων από τα σοβαρά και ουσιώδη προβλήματα του κλάδου προβάλλοντας θέματα marketing και “ανταγωνιστικότητας” όπως το “Ελληνικό πρωϊνό” τη στιγμή που τίθεται σοβαρό θέμα επιβίωσης των εργαζομένων στον τουρισμό.

Και μια ερώτηση στον Πρόεδρο του Εργατικού κέντρου:

Όσον αφορά τη στήριξη των εργαζομένων του νομού που ευαγγελίζεται, τί ακριβώς εννοεί?

Υπάρχει σχεδιασμός και αν ναι, πότε θα τον δημοσιοποιήσει?

Διευκρίνηση προς κάθε ενδιαφερόμενο:

Οι εκλεγμένοι ηγέτες μας, έχουν μάθει στο παρελθόν, να συζητούν πρώτα με τους ξενοδόχους , με τους βουλευτές και τους κάθε είδους παράγοντες και περιστασιακά για να “βγάλουν την υποχρέωση”, καλούν και εμάς, όχι για να πούμε τη γνώμη μας και να ακουστεί η φωνή μας, αλλά για να αποκοιμηθούμε , ή και να τρομοκρατηθούμε ή και βγάζοντας λογύδρια “επαναστατικά”, να σκεπαστεί η σοβαρή αντίδραση μας, πρέπει να γνωρίζουν ότι οι διαθέσεις των ξενοδοχοϋπαλλήλων δεν είναι αντίστοιχες αυτών των λογικών.

Συνάδελφοι, είμαστε περίπου 7.500 στον νομό, μπορούμε και πρέπει να είμαστε ενωμένοι για τα συμφέροντά μας, την αξιοπρέπειά μας, το ψωμί μας, το μέλλον των παιδιών μας.

Μόνο ενωμένοι μπορούμε να αντιμετωπίσουμε το “τσουνάμι” των γεγονότων που έπονται και να βγούμε από την δίνη και τα δεινά που μας επιφυλάσσουν.

Η παρέμβαση αυτή γίνεται όχι για να χωρίσουμε τις δυνάμεις μας αλλά για να ξεκαθαρίσουμε ποιος είναι δίπλα μας και ποιος απέναντί μας και να ορίσουμε το δρόμο που πρέπει να πάρουμε στις κρίσιμες για το μέλλον μας τούτες ώρες.

Κανένας δεν περισσεύει.

Ακολουθούν υπογραφές

(στη διάθεση της εφημερίδας)