21 Απριλίου 1967, αποφράδα μέρα για την Ελλάδα και τους Έλληνες.

Ο Γ. Παπαδόπουλος "βάζει την Ελλάδα στο γύψο" καταργώντας όλες τις πολιτικές ελευθερίες. 

Για επτά ολόκληρα χρόνια οι εξορίες, φυλακίσεις, βασανιστήρια ήταν ο καθημερινός εφιάλτης για κάθε Δημοκρατικό Πολίτη. Η ΕΣΑ ήταν συνώνυμο του τρόμου και στα κολαστήριά της βασανίστηκαν χιλιάδες Έλληνες.

Ο Λαός βασανίζεται και υποφέρει, αλλά δεν σκύβει το κεφάλι. Αντιστέκεται και εξεγείρεται με αποκορύφωμα τα γεγονότα του Πολυτεχνείου. Θρηνήσαμε θύματα, όμως οι Έλληνες ήταν και πάλι Λεύτεροι!

Ο Έλληνας "ζυγό δεν υπομένει" ανεξάρτητα από το "ποιοί" και "πώς" προσπαθούν να του τον επιβάλλουν.

Και τώρα δεν σκύβουμε κεφάλι σε κανένα κατακτητή.

Αγωνιζόμαστε για μας και τα παιδιά μας ενάντια στην φτώχεια, την καταπίεση τα σκληρά οικονομικά μέτρα που προσπαθούν να μας επιβάλλουν για χάρη των τραπεζών και της ολιγαρχίας των "κρατούντων"

Δυο μνημόνια είναι πολλά...τινάξτε τον ζυγό που μας στερεί βασικά δικαιώματα, αξιοπρέπεια, μια θέση στον ήλιο!

Η 6η Μαϊου ας είναι το "Πολυτεχνείο" του σημερινού μας αγώνα.

Μαυρίστε αυτούς που μας χώνουν όλο και πιο βαθειά στο χάος και την καταστροφή.

Για να μπορούμε να κοιτάξουμε κατάματα τα παιδιά και τα εγγόνια μας χωρίς ντροπή και ενοχές και να τους πόυμε: "Περάσαμε πολλά, παλέψαμε, νικήσαμε"!