Xριστουγεννιάτικα έθιμα απ' όλο τον κόσμο

Ιστορικά, το 354 μ.Χ. είχε κανονιστεί για τη γέννηση του Χριστού να γιορτάζεται στις 25 Δεκεμβρίου, την ίδια ημέρα που γιορτάζονταν και η γέννηση του αρχαίου θεού Μίθρα, γνωστού ως "ανίκητος θεός του ήλιου".

Με τη εξάπλωση του Χριστιανισμού η δημοτικότητα  του Θεού Ήλιου έπεσε και τη θέση του πήρε ο Χριστός.

 Έθνη από όλο τον κόσμο γιορτάζουν τα Χριστούγεννα με το δικό τους ξεχωριστό τρόπο και τις παραδόσεις τους.

Στην πατρίδα μας για πρώτη φορά στολίστηκε δέντρο στα ανάκτορα του 'Οθωνα το 1833 και μετά στην Αθήνα. Από το Β' παγκόσμιο πόλεμο και μετά το δέντρο με τις πολύχρωμες μπάλες μπήκε σε όλα τα ελληνικά σπίτια.

Σύμφωνα με μια παράδοση, το στόλισμα του δέντρου καθιερώθηκε από τον Μαρτίνο Λούθηρο, ο οποίος, περπατώντας τη νύχτα στα δάση και βλέποντας τα χειμωνιάτικα αστέρια να λάμπουν μέσα στα κλαδιά, συνέλαβε την ιδέα της τοποθέτησης ενός φωτεινού δέντρου στο σπίτι του, που θα απεικόνιζε τον έναστρο ουρανό απ' όπου ο Χριστός ήρθε στον κόσμο. Σε μερικά μέρη το χριστουγεννιάτικο δέντρο δεν είναι από έλατο αλλά από κλαδί ελιάς το οποίο το στολίζουν με χρυσωμένα πορτοκάλια, καρύδια και διάφορα παιχνίδια. Στα νησιά μας αντί για κλαδί ελιάς στολίζουν ξύλινα καραβάκια.

Στην Κρήτη   οι γυναίκες φτειάχνουν το Χριστόψωμο με ιδιαίτερη φροντίδα και υπομονή και το ζύμωμά του είναι μια ιεροτελεστία .
Χρησιμοποιούν προσεγμένα υλικά , ψιλοκοσκινισμένο αλεύρι , ροδόνερο , μέλι , σουσάμι , κανέλα και γαρίφαλα, λέγοντας: "Ο Χριστός γεννιέται , το φως ανεβαίνει, το προζύμι για να γένει."
Πλάθουν το ζυμάρι και παίρνουν τη μισή ζύμη και φτιάχνουν μια κουλούρα. Με την υπόλοιπη φτιάχνουν σταυρό με λουρίδες απ΄ τη ζύμη. Στο κέντρο βάζουν ένα άσπαστο καρύδι. Στην υπόλοιπη επιφάνεια σχεδιάζουν σχήματα με το μαχαίρι ή με το πιρούνι, όπως λουλούδια , φύλλα, καρπούς, πουλάκια. Με αυτό στολίζουν το χριστουγεννιάτικο τραπέζι και θεωρείται ευλογημένο ψωμί.

 

Στο Μεξικό μοιράζονται πολλές παραδόσεις με τους Ισπανούς. Ο  κύριος εορτασμός των Χριστουγέννων τους ονομάζεται La Posada. Πρόκειται για μια θρησκευτική πομπή "reenacts", δηλαδή την αναζήτηση καταφυγίου από τον Ιωσήφ και τη Μαρία πριν από τη γέννηση του Ιησού. Κατά τη διάρκεια της πομπής, οι Μεξικανοί πηγαίνουν από σπίτι σε σπίτι μεταφέροντας τις εικόνες της Παναγίας και του Ιωσήφ  που αναζητούν καταφύγιο.

Στο Περού τα Χριστούγεννα είναι η σημαντικότερη γιορτή του χρόνου  και  εορτάζεται στις 24 Δεκεμβρίου, με πολλές τυμπανοκρουσίες ως "Nocha Buena", που σημαίνει "Νύχτα Καλή" στα ισπανικά. Το βράδυ, όλη η  οικογένεια μαζί γιορτάζει τα Χριστούγεννα.

  

Στην Αργεντινή  συνηθίζουν να πηγαίνουν όλοι μαζί στην εκκλησία και στην συνέχεια γευματίζουν  σαν μια οικογένεια. Τα μεσάνυχτα σερβίρεται το δείπνο, το οποίο περιλαμβάνει χοιρινό, γαλοπούλα, και μια μεγάλη ποικιλία από αλλαντικά.

Στην Ολλανδία ο "SinterKlaas", μια παραδοσιακή χειμωνιάτικη φιγούρα  (είναι γνωστός και ως The Good Holy Man) καταφθάνει με το πλοίο του που είναι φορτωμένο με δώρα και το υποδέχεται στο λιμάνι η Βασίλισσα Βεατρίκη συνοδευόμενη από πλήθος κόσμου (φυσικά το έθιμο αυτό αναφέρεται στην εποχή που η Ολλανδία ήταν αποικιοκρατική και έρχονταν τα χριστουγεννιάτικα προϊόντα από τις αποικίες της). Τις ημέρες που ακολουθούν ο SinterKlaas γυρίζει όλη τη χώρα πάνω σε ένα άσπρο άλογο μαζί με τον βοηθό του τον Zwarten Piet (Μπλακ Πιτ ή Μαύρο Πιτ) και έτσι τα παιδιά στην Ολλανδία παίρνουν τα δώρα τους.

Στην Τσεχία έχουν ένα περίεργο έθιμο  για την παραμονή των Χριστουγέννων  Οι ελεύθερες γυναίκες συμμετέχουν σε ένα «παιχνίδι», η έκβαση του οποίου σύμφωνα με την παράδοση τις βοηθά να προβλέψουν την μέλλουσα οικογενειακή τους κατάσταση. Η διαδικασία είναι η εξής: Αφού σταθούν με την πλάτη σε μια ανοικτή πόρτα, παίρνουν ένα παπούτσι και το ρίχνουν πίσω τους, πάνω από τον ώμο τους. Αν το παπούτσι προσγειωθεί με το μπροστινό του μέρος προς την πόρτα, η κοπέλα θα παντρευτεί μέσα στον επόμενο χρόνο. Αν το παπούτσι προσγειωθεί με το τακούνι στραμμένο προς την πόρτα, τότε η κοπέλα θα πρέπει να περιμένει τουλάχιστον για έναν ακόμα χρόνο.

Στην Ουκρανία τα Χριστουγεννιάτικα δέντρα στολίζονται με τα «κλασικά» στολίδια (μπάλες, αστέρια, λαμπάκια) αλλά και με ένα όχι και τόσο συνηθισμένο. Πρόκειται για μια ψεύτικη αράχνη πάνω σε έναν ψεύτικο ιστό, η οποία κρύβεται μέσα στα κλαδιά του δέντρου προσφέροντας  καλοτυχία σε όποιον την ανακαλύψει πρώτος.

Στη Βενεζουέλα οι πιστοί συγκεντρώνονται σε ομάδες κάθε πρωί από τις 16 μέχρι της 24 Δεκεμβρίου για να πάνε όλοι μαζί στην εκκλησία πάνω σε... roller skates! Μάλιστα, οι δρόμοι κλείνουν από νωρίς το πρωί για αυτόν ακριβώς τον λόγο, ενώ τα παιδιά της πόλης δένουν κάθε βράδυ ένα κορδόνι στο μεγάλο δάχτυλο των ποδιών τους και αφήνουν το υπόλοιπο να κρέμεται έξω από το παράθυρο. Με αυτόν τον τρόπο δίνουν την δυνατότητα στους πιστούς ... roller skaters να τα ξυπνήσουν το επόμενο πρωί για να πάνε στην εκκλησία.

 Στη Νορβηγία κάθε βράδυ παραμονής Χριστουγέννων  οι σκούπες... εξαφανίζονται γιατί σύμφωνα με έθιμο, το οποίο έχει τις ρίζες του σε παγανιστική παράδοση, εκείνη την νύχτα γριές μάγισσες και ένα σωρό κακά πνεύματα καβαλάνε όποια σκούπα βρουν εύκαιρη και γυρνοβολάνε στις γειτονιές. Επειδή όμως πάντα όλο και κάποιος Νορβηγός θα ξεχάσει μια σκούπα... εκτεθειμένη, είθισται ο πιο γενναίος άνδρας της οικογένειας να βγαίνει έξω και να πυροβολεί στον αέρα φοβίζοντας τις κακές μάγισσες... 

Στην Καταλονία (καθώς και σε τμήματα της Ιταλίας, της Ανδόρας, της Πορτογαλίας και της υπόλοιπης Ισπανίας) εδώ και διακόσια περίπου χρόνια, οι άνθρωποι   έχουν ως χριστουγεννιάτικο έθιμο να τοποθετούν δίπλα στην φάτνη ένα "Caganer", γνωστό και ως... «αφοδεύων κύριο». Πρόκειται για μια μινιατούρα ενός χωρικού, ντυμένου με παραδοσιακή φορεσιά, με κατεβασμένο το παντελόνι, ο οποίος κάνει την... ανάγκη του. Σύμφωνα με τον τοπικό θρύλο, άμα ένας χωρικός δεν έβαζε ένα Caganer στην σκηνή της γέννησης δίπλα στην φάτνη, θα είχε κακή σοδιά την επόμενη χρονιά.